به بیکران مهر و عطوفت

                                   مهدی موعود(عج)

                                                               که یگانه شاهراه عشق و عرفان

                                 جز امتداد نگاه او نیست

 

چگونه باید خفاش شب پربه توصیف آفتاب عالم تاب بنشیند و چگونه قطره ای گل آلود از بحری زمرد بگوید؟

چگونه به وصف ابر مردی بنشینیم که در بزرگی اش همین بس که آن چه از او نگفته اند و نتوانند گفت طومارهاست و آنچه گفته اند سطری است ناتمام.

و چگونه باید سر بلند کنیم تا در میان عرش ستیغ این کوه کتمان را به تماشا بنشینیم؟

پس به ذرهای مینگریم سرگردان در امتداد نور خورشید که عزم سفر دارد ملتمسانه به او می گوییم:اگر به او رسیدی به اینجا بازگرد و برایمان از او بگو

و او به ما می نگرد وآرام پاسخ می دهد:"آن را که خبر شد خبری باز نیامد"

مرا هزار امید است و هر هزار تویی.....


 

نوشته شده توسط فائزه در چهارشنبه یکم خرداد 1387 ساعت 13:41 موضوع | لینک ثابت