مهدی موعود(عج)
که یگانه شاهراه عشق و عرفان
جز امتداد نگاه او نیست
چگونه باید خفاش شب پربه توصیف آفتاب عالم تاب بنشیند و چگونه قطره ای گل آلود از بحری زمرد بگوید؟
چگونه به وصف ابر مردی بنشینیم که در بزرگی اش همین بس که آن چه از او نگفته اند و نتوانند گفت طومارهاست و آنچه گفته اند سطری است ناتمام.
و چگونه باید سر بلند کنیم تا در میان عرش ستیغ این کوه کتمان را به تماشا بنشینیم؟
پس به ذرهای مینگریم سرگردان در امتداد نور خورشید که عزم سفر دارد ملتمسانه به او می گوییم:اگر به او رسیدی به اینجا بازگرد و برایمان از او بگو
و او به ما می نگرد وآرام پاسخ می دهد:"آن را که خبر شد خبری باز نیامد"
مرا هزار امید است و هر هزار تویی.....
نوشته شده توسط فائزه در چهارشنبه یکم خرداد 1387 ساعت 13:41 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ

ما از وقتی که سنت شهادت را فراموش کرده ایم و به مقبره داری شهیدان پرداخته ایم مرگ سیاه را ناچار گردن نهاده ایم.و از هنگامی که به جای شیعه ی "علی"بودن و به جای شیعه ی "حسین" بودن و به جای شیعه ی "زینب "بودن یعنی "پیروان شهیدان "بودن زنان و مردان ما"عزادار شهیدان شده اندو بس"در عزای همیشگی مانده ایم.
فهرست اصلی
دوستان
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
سایر امکانات
POWERED BY